hoyden

💡 Costume designers avoided turning a hoyden into caricature, choosing pockets, boots, and quick smiles instead of clichés.

طراحان لباس از تبدیل یک شخصیت کارتونی به یک شخصیت خیالی اجتناب کردند و به جای کلیشه‌ها، جیب‌ها، چکمه‌ها و لبخندهای سریع را انتخاب کردند.

💡 Credited with putting "all the flap into flapperdom", Adele raced about the London stage like an exquisite hoyden, managing always to keep in strict rhythm.

ادل که به خاطر «به اوج رساندن شور و شوق» مورد تقدیر قرار گرفته بود، مانند یک اسب وحشی باشکوه روی صحنه لندن می‌دوید و همیشه ریتم دقیقی را حفظ می‌کرد.

💡 The novelist reclaimed hoyden as a compliment, celebrating girls who climb trees, interrupt dull speeches, and demand adventures with muddy knees.

رمان‌نویس، هویدن را به عنوان یک تعریف و تمجید، دوباره مطرح کرد و دخترانی را که از درخت بالا می‌روند، سخنرانی‌های کسل‌کننده را قطع می‌کنند و با زانوهای گِلی ماجراجویی می‌خواهند، ستود.

💡 Ms. Faye is having altogether too much fun as Babe, and at first she seems to be overplaying the hoyden and underplaying the seductress.

خانم فی در نقش بیب بیش از حد خوش می‌گذراند، و در ابتدا به نظر می‌رسد که دارد بیش از حد نقش زن اغواگر را بازی می‌کند و کمتر از حد لازم.

💡 Seen through the eyes of her sister, Elizabeth, she appears to be a vulgar, lusty hoyden, whose outrageous antics put all her sisters' reputations at risk.

از دریچه‌ی نگاه خواهرش، الیزابت، او زنی هرزه و عیاش به نظر می‌رسد که شیطنت‌های عجیب و غریبش آبروی تمام خواهرانش را به خطر انداخته است.

💡 Rudeness is of course still frowned upon, and sometimes hoydens behaved in ways that are rude by today’s standards – a girl who pushed another out of her seat at school was a hoyden in 1865.

البته بی‌ادبی هنوز هم ناپسند است، و گاهی اوقات هویدن‌ها به شیوه‌هایی رفتار می‌کردند که با استانداردهای امروزی بی‌ادبانه محسوب می‌شوند - دختری که دیگری را در مدرسه از صندلی‌اش بیرون انداخت، در سال ۱۸۶۵ هویدن بود.