household gods

💡 Excavations reveal household gods tucked into courtyard niches, suggesting families negotiated fate with offerings far from grand temples and state ceremonies.

کاوش‌ها نشان می‌دهد که خدایان خانگی در طاقچه‌های حیاط قرار گرفته‌اند، که نشان می‌دهد خانواده‌ها با پیشکش‌هایی دور از معابد باشکوه و مراسم دولتی، سرنوشت خود را تعیین می‌کردند.

💡 Finally, dessert was a rich, goaty libum, a kind of sacrificial cheesecake the Romans would offer to household gods.

در نهایت، دسر، لیبوم غنی و بزی بود، نوعی کیک پنیر قربانی که رومی‌ها به خدایان خانگی تقدیم می‌کردند.

💡 “All in all, 13 figures of this type do not support the idea that the statuettes were cheap household gods,” he said.

او گفت: «در مجموع، ۱۳ مجسمه از این نوع، این ایده را که این مجسمه‌ها، خدایان خانگی بی‌ارزشی بوده‌اند، تأیید نمی‌کنند.»

💡 “The hypothesis has been put forward that these statuettes are cheap mass products, owned by poor people as household gods,” he wrote in the journal Antiquity.

او در مجله «عتیقه» نوشت: «این فرضیه مطرح شده است که این مجسمه‌ها، محصولات ارزان‌قیمت و انبوهی هستند که به عنوان خدایان خانگی متعلق به افراد فقیر بوده‌اند.»

💡 Travelers bring talismans that function like household gods, anchoring identity amid hotels that smell uniformly of lemon and anonymous optimism.

مسافران طلسم‌هایی را با خود می‌آورند که مانند خدایان خانگی عمل می‌کنند و هویت را در میان هتل‌هایی که بوی لیمو و خوش‌بینی ناشناس می‌دهند، تثبیت می‌کنند.

💡 The fresco depicted a calathus brimming with figs, symbolizing abundance offered to household gods.

این نقاشی دیواری، کالاتوسی پر از انجیر را به تصویر می‌کشید که نماد فراوانی تقدیم شده به خدایان خانگی بود.