Hooray Henry

💡 She rolled her eyes at a Hooray Henry joke in the ad, noting how lazy stereotypes age faster than fashion.

او با دیدن جوک «هورا هنری» در تبلیغ، چشمانش را چرخاند و متوجه شد که کلیشه‌های تنبلی چقدر سریع‌تر از مد روز کهنه می‌شوند.

💡 The columnist mocked a certain Hooray Henry swaggering through the regatta, oblivious to how borrowed privilege looks ridiculous when paired with borrowed opinions.

ستون‌نویس، هنریِ متکبر را که در مسابقات قایق‌رانی متکبرانه رفتار می‌کرد، مسخره کرد، غافل از اینکه امتیاز قرضی وقتی با نظرات قرضی همراه شود، چقدر مسخره به نظر می‌رسد.

💡 His persona is a delight: a camp, simpering Hooray Henry with a patrician world view, whom you can't help loving because of his over-excitable sense of fun.

شخصیت او دلنشین است: یک هنرمندِ شاد و خندانِ با جهان‌بینی اشرافی، که به خاطر حس شوخ‌طبعیِ بیش از حد هیجان‌انگیزش نمی‌توانید از دوست داشتنش دست بردارید.

💡 A rom-com skewered the archetypal Hooray Henry by giving him unexpected empathy, complicating easy laughs with a credible arc toward humility.

یک کمدی رمانتیک با دادن همدلی غیرمنتظره به شخصیت هورای هنریِ نمونه، او را به سخره گرفت و با ایجاد یک قوس باورپذیر به سمت فروتنی، خنده‌های ساده را پیچیده کرد.