Hébert

💡 “I have no shame in openly weeping in airports,” Hebert said.

هبرت گفت: «من از گریه کردن علنی در فرودگاه‌ها هیچ شرمی ندارم.»

💡 A street named for Hébert hosted a bakery where crusts crackled like polite applause.

خیابانی که به نام هبرت نامگذاری شده بود، میزبان یک نانوایی بود که در آن صدای ترق تروق پوسته‌های نان مانند تشویق مودبانه شنیده می‌شد.

💡 Historians debate which Hébert signed the document; archives, as usual, demand patience over certainty.

مورخان در مورد اینکه کدام هبرت این سند را امضا کرده است، بحث می‌کنند؛ طبق معمول، بایگانی‌ها به جای قطعیت، صبر را می‌طلبند.

💡 The sculptor Hébert shaped bronze that looked capable of breathing, and the gallery felt briefly inhabited by ancestors.

هبرتِ مجسمه‌ساز، برنزی را به گونه‌ای شکل داد که انگار می‌توانست نفس بکشد، و این گالری برای مدت کوتاهی محل سکونت اجدادش بود.

💡 Hebert said she travels a lot for her job.

هبرت گفت که به خاطر کارش زیاد سفر می‌کند.

💡 The Guardian, however, was more measured, with their critic Hugh Hebert predicting it would "probably take a year before anyone knows whether the BBC has got it right".

با این حال، گاردین محتاط‌تر بود و منتقد آن، هیو هبرت، پیش‌بینی کرد که «احتمالاً یک سال طول خواهد کشید تا کسی بفهمد که آیا بی‌بی‌سی درست گفته است یا خیر».