Harnoncourt

💡 He didn’t want conductors like Nikolaus Harnoncourt and Roger Norrington to stop performing; he just wanted them to drop the pretense of “authenticity.”

او نمی‌خواست رهبران ارکستری مثل نیکولاس هارنونکورت و راجر نورینگتون دست از اجرا بردارند؛ فقط می‌خواست آنها تظاهر به «اصالت» را کنار بگذارند.

💡 Last year Ms. Suda took the helm of the Philadelphia Museum of Art, but it was led by Anne d’Harnoncourt for more than 25 years beginning in 1982, a storied tenure.

سال گذشته خانم سودا سکان موزه هنر فیلادلفیا را به دست گرفت، اما این موزه از سال ۱۹۸۲ به مدت بیش از ۲۵ سال توسط آن دارنونکورت اداره می‌شد، دوره‌ای طولانی از تصدی.

💡 At any rate, doing “Orfeo” in the way that Nikolaus Harnoncourt, John Eliot Gardiner and Jordi Savall have would be impossible at Santa Fe.

در هر صورت، اجرای «اورفئو» به شیوه‌ای که نیکولاس هارنونکورت، جان الیوت گاردینر و جوردی ساوال اجرا کرده‌اند، در سانتافه غیرممکن خواهد بود.

💡 Critics praised how Harnoncourt balanced scholarship with risk, daring players to lean into unexpected accents that illuminated long-overlooked details.

منتقدان از اینکه هارنونکورت چگونه بین دانش و ریسک تعادل برقرار کرد و بازیکنان را به سمت لهجه‌های غیرمنتظره‌ای سوق داد که جزئیات نادیده گرفته شده را روشن می‌کردند، تمجید کردند.

💡 In rehearsal, they referenced Harnoncourt when debating continuo textures, choosing a leaner realization that clarified counterpoint without dulling dramatic tension.

در تمرین، آنها هنگام بحث در مورد بافت‌های پیوسته به هارنونکورت ارجاع دادند و اجرایی ملایم‌تر را انتخاب کردند که بدون تضعیف تنش دراماتیک، تضاد را روشن می‌کرد.