gest

💡 The hero performed a chivalric gest, more practical than grand—repairing a roof before rain—proving noble deeds often look like errands executed on time.

قهرمان، عملی جوانمردانه، عملی‌تر از یک نمایش باشکوه - تعمیر سقف قبل از باران - انجام داد و ثابت کرد که کارهای شریف اغلب مانند انجام به موقع وظایف به نظر می‌رسند.

💡 Gest joined up during the Great Recession, knowing he’d eventually go to school on the GI Bill.

گست در دوران رکود بزرگ به ارتش پیوست، چون می‌دانست که بالاخره با استفاده از طرح GI Bill به مدرسه خواهد رفت.

💡 Medievalists unpacked the term gest, tracing how tales traveled from firesides to manuscripts and back to busy, attentive kitchens.

قرون وسطایی‌ها اصطلاح «گِست» را موشکافی کردند و چگونگی انتقال قصه‌ها از کنار آتش به نسخه‌های خطی و دوباره به آشپزخانه‌های شلوغ و پر رفت و آمد را ردیابی کردند.

💡 before packing it all in, he was looking for one grand gest that would serve as a fitting finale for his life

قبل از اینکه همه چیز را جمع کند، به دنبال یک حرکت بزرگ بود که به عنوان پایانی شایسته برای زندگی‌اش عمل کند.

💡 In an attempt to work through these questions, I recently spoke with Justin Gest, an associate professor at George Mason University's Schar School of Policy and Government.

در تلاش برای بررسی این پرسش‌ها، اخیراً با جاستین گِست، دانشیار دانشکده سیاست و حکومت شار دانشگاه جورج میسون، صحبت کردم.

💡 A poet reimagined a small gest as resistance, a neighborly act that rebuilt trust where speeches had merely rehearsed it.

شاعری، ژستی کوچک را به عنوان مقاومت، عملی همسایگی که اعتماد را در جایی که سخنرانی‌ها صرفاً تمرینی برای آن بودند، بازسازی می‌کرد، از نو تصویر کرد.