geocentrism

💡 Debates about geocentrism highlight how evidence, institutions, and metaphors intertwine in scientific change.

مباحث مربوط به زمین‌محوری، چگونگی درهم‌تنیدگی شواهد، نهادها و استعاره‌ها را در تغییرات علمی برجسته می‌کند.

💡 Sacrobosco retained his position until, after 1611, Ptolemaic geocentrism was no longer intellectually respectable.

ساکروبسکو مقام خود را حفظ کرد تا اینکه پس از سال ۱۶۱۱، زمین‌مرکزی بطلمیوسی دیگر از نظر فکری قابل احترام نبود.

💡 The class examined why geocentrism persisted: limited instruments, philosophical commitments, and data that seemed to fit circular models.

این کلاس بررسی کرد که چرا زمین‌محوری همچنان پابرجاست: ابزارهای محدود، تعهدات فلسفی، و داده‌هایی که به نظر می‌رسید با مدل‌های دایره‌ای مطابقت دارند.

💡 Our galactic neighbors will not disappear if we ignore them, in much the same way that the Earth-sun system was under no obligation to satisfy the self-centered notion of geocentrism.

همسایگان کهکشانی ما اگر آنها را نادیده بگیریم، ناپدید نخواهند شد، تقریباً همانطور که سیستم زمین-خورشید هیچ الزامی برای برآورده کردن مفهوم خودمحور زمین‌مرکزی نداشت.

💡 A play about geocentrism framed discovery as community negotiation, not lone genius shouting into darkness.

نمایشی درباره زمین‌مرکزی، کشف را به عنوان مذاکره‌ای اجتماعی مطرح کرد، نه نابغه‌ای تنها که در تاریکی فریاد می‌زند.

💡 Information-based theories of physics seem like a throwback to geocentrism, which assumed the universe revolves around us.

نظریه‌های فیزیک مبتنی بر اطلاعات، به نظر می‌رسد بازگشتی به زمین‌مرکزی باشند، که فرض می‌کرد جهان به دور ما می‌چرخد.