genii

💡 The anthology featured desert genii, spirits negotiating with poets who barter verses for improbable favors.

این گلچین، اجنه صحرا را به تصویر می‌کشید، ارواحی که با شاعرانی مذاکره می‌کردند که اشعار را در ازای لطف‌های غیرمنتظره مبادله می‌کردند.

💡 It turns out that swifts, beloved genii locorum of bright summer streets, are just as much nocturnal creatures of thick summer darkness.

معلوم می‌شود که بادخورک‌ها، این موجودات محبوب و نابغه‌ی خیابان‌های روشن تابستان، به همان اندازه موجودات شب‌زیِ تاریکی غلیظ تابستان نیز هستند.

💡 One of her fortes, as she notes herself in her introduction, is “playing with genii locorum … places with minds of their own.”

یکی از نقاط قوت او، همانطور که خودش در مقدمه‌اش اشاره می‌کند، «بازی با نابغه‌های مکان‌های ناشناخته... مکان‌هایی با ذهن‌های خودشان» است.

💡 The women, of course, were all fearfully alarmed, some believing that they were real soldiers, others that they were genii in the form of soldiers.

البته، همه زنان به شدت نگران بودند، برخی معتقد بودند که آنها سربازان واقعی هستند، برخی دیگر معتقد بودند که آنها جن‌هایی در قالب سربازان هستند.

💡 The baffled genii could not figure out what was happening. 

نابغه‌ی گیج نمی‌توانست بفهمد چه اتفاقی دارد می‌افتد.

💡 Folklore paints genii as capricious; good contracts and cautious wording matter in stories and startups alike.

افسانه‌ها، نابغه‌ها را دمدمی مزاج نشان می‌دهند؛ قراردادهای خوب و کلمات محتاطانه چه در داستان‌ها و چه در استارتاپ‌ها اهمیت دارند.