gas bacillus

💡 Chemistry, for instance, discovered an antitoxin for the deadly gangrene, or gas bacillus, poisoning of the battlefields.

برای مثال، علم شیمی پادزهری برای مسمومیت مرگبار قانقاریا یا باسیل گازی در میدان‌های جنگ کشف کرد.

💡 The bacillus frequently is present in soil and when carried to an open wound germinates quickly, developing into bubbles of gaseous matter, whence comes the name "gas bacillus."

این باسیل اغلب در خاک وجود دارد و هنگامی که به یک زخم باز منتقل می‌شود، به سرعت جوانه می‌زند و به حباب‌هایی از ماده گازی تبدیل می‌شود، از این رو نام «باسیل گازی» به آن داده شده است.

💡 Early reports labeled Clostridium perfringens the gas bacillus, a reminder that names often reflect dramatic symptoms rather than nuanced microbiology.

گزارش‌های اولیه، کلستریدیوم پرفرنژنس را باسیل گازی نامگذاری کردند، یادآوری اینکه نام‌ها اغلب نشان‌دهنده‌ی علائم چشمگیر هستند تا میکروبیولوژی ظریف.

💡 The gas bacillus was discovered by Dr. William H. Welch, of Johns Hopkins University, 25 years ago.

این باسیل گازی ۲۵ سال پیش توسط دکتر ویلیام اچ. ولچ، از دانشگاه جانز هاپکینز، کشف شد.

💡 Historical texts on the gas bacillus reveal evolving understanding of anaerobes, sterile technique, and battlefield medicine under impossible conditions.

متون تاریخی در مورد باسیل گازی، درک تکامل‌یافته‌ای از بی‌هوازی‌ها، تکنیک‌های استریل و پزشکی میدان جنگ را در شرایط غیرممکن نشان می‌دهد.

💡 Surgeons recognized the gas bacillus from crepitus and foul discharge, then escalated care urgently with antibiotics and debridement.

جراحان باسیل گازی را از روی صدا دادن و ترشحات بدبو تشخیص دادند، سپس فوراً مراقبت‌ها را با آنتی‌بیوتیک و دبریدمان تشدید کردند.