Frondizi

💡 The chaos that has been Argentina's lot ever since the ouster of President Arturo Frondizi six months ago was compounded last week by an ugly civil war among the country's ruling military brass.

هرج و مرجی که از زمان برکناری رئیس جمهور آرتورو فروندیزی شش ماه پیش گریبانگیر آرژانتین بوده است، هفته گذشته با یک جنگ داخلی زشت بین سران نظامی حاکم بر کشور تشدید شد.

💡 The only man who dared to flag down the railroads was ousted President Arturo Frondizi, who fired 40,000 useless workers in 1961.

تنها کسی که جرات کرد خطوط راه‌آهن را علامت‌گذاری کند، رئیس جمهور برکنار شده آرتورو فروندیزی بود که در سال ۱۹۶۱ چهل هزار کارگر بی‌فایده را اخراج کرد.

💡 But the political risk involved seemed to be too much for the military men who have ruled the country since their coup against Arturo Frondizi last March.

اما به نظر می‌رسید ریسک سیاسی موجود برای نظامیانی که از زمان کودتا علیه آرتورو فروندیزی در مارس گذشته بر کشور حکومت می‌کنند، بیش از حد زیاد بود.

💡 Documentaries about Frondizi foreground energy policy, infrastructure, and the limits of ambition under pressure.

مستندهایی درباره سیاست انرژی، زیرساخت‌ها و محدودیت‌های جاه‌طلبی در شرایط فشار، در پیش‌زمینه فروندیزی.

💡 Archives revealed letters where Frondizi balanced economists’ advice with coalition management, a tricky choreography familiar to every democratic leader.

بایگانی‌ها نامه‌هایی را فاش کردند که در آن‌ها فروندیزی توصیه‌های اقتصاددانان را با مدیریت ائتلافی متعادل می‌کرد، یک رقص پیچیده و آشنا برای هر رهبر دموکرات.

💡 At the center of the struggle was Economics Minister Alvaro Alsogaray, who once labored for Frondizi.

در مرکز این کشمکش، وزیر اقتصاد، آلوارو آلسگارای، قرار داشت که زمانی برای فروندیزی کار می‌کرد.