Ferlinghetti

💡 We read Ferlinghetti under cafe umbrellas, tasting freedom in lines that skip like stones across attentive water.

ما فرلینگتی را زیر چترهای کافه می‌خواندیم، و طعم آزادی را در سطرهایی که مانند سنگ‌هایی بر روی آبِ هوشیار می‌لغزیدند، می‌چشیدیم.

💡 The bookstore’s back room hosted a Ferlinghetti night, bongo drums optional but joy strongly encouraged.

اتاق پشتی کتابفروشی میزبان یک شب فرلینگتی بود، نواختن طبل‌های بانگو اختیاری بود اما شادی و نشاط به شدت تشویق می‌شد.

💡 It reminds me most of a Ferlinghetti line from a poem: “We have despair to spare.”

این بیشتر مرا یاد جمله‌ای از شعر فرلینگتی می‌اندازد: «ما ناامیدی را به جان می‌خریم.»

💡 Poet and City Lights co-founder Lawrence Ferlinghetti, who died two years ago, received the inaugural Literarian prize in 2005.

لارنس فرلینگتی، شاعر و یکی از بنیانگذاران گروه «روشنایی‌های شهر»، که دو سال پیش درگذشت، اولین جایزه ادبی را در سال ۲۰۰۵ دریافت کرد.

💡 A mural quotes Ferlinghetti beside a bike lane, reminding commuters that poetry travels well on two wheels.

یک نقاشی دیواری در کنار مسیر دوچرخه‌سواری، نقل قولی از فرلینگتی را به یاد مسافران می‌آورد که شعر به خوبی روی دو چرخ حرکت می‌کند.