feen

💡 Doomed to exclusion and obscurity were his three earlier efforts, which in addition to “Rienzi” include “Die Feen,” a work never performed in Wagner’s lifetime, and “Das Liebesverbot,” from 1836.

سه اثر قبلی او محکوم به طرد شدن و گمنامی بودند، که علاوه بر «Rienzi» شامل «Die Feen»، اثری که هرگز در طول زندگی واگنر اجرا نشد، و «Das Liebesverbot»، از سال ۱۸۳۶، نیز می‌شود.

💡 In Dublin slang, a feen might brag about football skills, then buy you chips after the match.

در زبان عامیانه دوبلین، یک بازیکن ممکن است در مورد مهارت‌های فوتبالی‌اش لاف بزند، سپس بعد از مسابقه برای شما چیپس بخرد.

💡 “Die Feen” didn’t premiere until 1888, five years after Wagner’s death.

«دی فین» تا سال ۱۸۸۸، پنج سال پس از مرگ واگنر، به روی صحنه نرفت.

💡 He joked that a feen like him had no business judging opera, then cried anyway.

او به شوخی گفت که داوری اپرا به کسی مثل او ربطی ندارد، و بعد هم زد زیر گریه.

💡 The song’s narrator, a cocky feen from the flats, softened when his little sister appeared backstage smiling.

راوی آهنگ، یک دختر مغرور و از خود راضی از طبقه پایین، وقتی خواهر کوچکش در پشت صحنه با لبخند ظاهر شد، لحنش نرم‌تر شد.

💡 “Die Feen” is a number opera — far from the “endless melody” Wagner would describe in his 1860s essay “Music of the Future.”

«دی فین» یک اپرای چندصدایی است — بسیار متفاوت از «ملودی بی‌پایان» که واگنر در مقاله‌اش در دهه ۱۸۶۰ با عنوان «موسیقی آینده» توصیف می‌کرد.