F-sharp major

💡 At the Allegro non troppo after the trill, we find a variant of the first theme for the 'cellos and basses in F-sharp major, e.g.,

در آلگرو نون تروپو پس از تریل، گونه‌ای از تم اول برای «ویلونسل‌ها و باس‌ها در فا دیز ماژور» را می‌بینیم، مثلاً

💡 The tinny limitations of the piano’s high register didn’t do Chopin’s Barcarolle in F-sharp Major, Op.

محدودیت‌های ناچیزِ دامنه‌ی بالای پیانو، اجرای بارکارول شوپن در فا دیز ماژور، اپوس ... را ممکن نکرد.

💡 Composers choose F sharp major for brilliance, though tuning open strings becomes a diplomatic exercise for string sections.

آهنگسازان فا دیز ماژور را به خاطر درخشندگی انتخاب می‌کنند، هرچند کوک کردن سازهای زهی آزاد به یک تمرین دیپلماتیک برای بخش‌های سازهای زهی تبدیل می‌شود.

💡 The key of F sharp major bristles with sharps, intimidating novices but rewarding persistence with ringing brightness under fingers.

گام فا دیز ماژور با دیزهای تیز، تازه‌کارها را مرعوب می‌کند اما با درخشندگی زنگ‌دار زیر انگشتان، پشتکار را پاداش می‌دهد.

💡 The touching entreaty of the Kyrie, the beginning of the Gloria with its fabulously pictorial effect, the F-sharp major part of the Credo are beauties of a high order.

التماس تأثیرگذار کایری، آغاز گلوریا با جلوه‌ی تصویری شگفت‌انگیزش، بخش عمده‌ی تیز F در کردو، زیبایی‌هایی در سطح بالایی هستند.

💡 Practicing scales in F sharp major taught discipline, muscle memory, and respect for careful accidentals.

تمرین گام‌ها در کلاس F sharp major، نظم، حافظه عضلانی و احترام به ضرب‌های تصادفی دقیق را به من آموخت.