extracode

💡 The manual’s extracode section documented error handlers, I/O services, and conventions that modern programmers would recognize instantly despite archaic syntax.

بخش کد اضافی این راهنما، مدیریت‌کننده‌های خطا، سرویس‌های ورودی/خروجی و قراردادهایی را مستند می‌کرد که برنامه‌نویسان مدرن، علیرغم نحو قدیمی، فوراً آنها را تشخیص می‌دهند.

💡 Early mainframes used extracode instructions invoked through traps, extending limited hardware with privileged routines resembling tiny operating systems.

رایانه‌های اصلی اولیه از دستورالعمل‌های فراکد که از طریق تله‌ها فراخوانی می‌شدند، استفاده می‌کردند و سخت‌افزار محدود را با روال‌های ممتازی شبیه به سیستم‌عامل‌های کوچک، گسترش می‌دادند.

💡 Emulators implement extracode faithfully, preserving quirks necessary for historical software to boot, run tests, and delight nostalgia-soaked engineers.

شبیه‌سازها، کدهای اضافی را به طور دقیق پیاده‌سازی می‌کنند و ویژگی‌های لازم برای بوت شدن نرم‌افزارهای قدیمی، اجرای آزمایش‌ها و لذت بردن مهندسان علاقه‌مند به نوستالژی را حفظ می‌کنند.