Ephesus

💡 A current favorite is the ancient Greek goddess Artemis of Ephesus, a protector of mothers, traditionally portrayed with a chest barnacled by breasts.

یکی از محبوب‌ترین تصاویر فعلی، الهه یونان باستان، آرتمیس اهل افسس، محافظ مادران است که به طور سنتی با سینه‌ای پوشیده از سینه‌های آویزان به تصویر کشیده می‌شود.

💡 At Ephesus, the theater faces a ghostly harbor, silted channels reminding visitors that coastlines and empires move restlessly.

در اِفِسوس، تئاتر رو به بندری شبح‌وار است، کانال‌های گل و لای‌دار به بازدیدکنندگان یادآوری می‌کنند که خطوط ساحلی و امپراتوری‌ها بی‌وقفه در حرکتند.

💡 We wandered Ephesus at dawn, marble warmed by sun, stray cats owning the colonnades like reincarnated senators.

ما سپیده دم در اِفِسوس پرسه می‌زدیم، مرمرها از آفتاب گرم می‌شدند، گربه‌های ولگرد مثل سناتورهای زنده شده، ستون‌ها را در تصرف خود داشتند.

💡 Archaeologists at Ephesus uncovered mosaics of dolphins and vines, domestic luxury whispering across centuries of dust and earthquakes.

باستان‌شناسان در افسس موزاییک‌هایی از دلفین‌ها و درختان مو کشف کردند که نشان از تجمل خانگی در میان قرن‌ها گرد و غبار و زلزله دارد.

💡 Here the scene is presided over by a fountain statue of Diana of Ephesus, multibreasted cult goddess.

در اینجا صحنه توسط مجسمه فواره‌ای از دیانا افسس، الهه چند سینه فرقه، اداره می‌شود.

💡 We can look all the way back to ancient Greece for the archetype: Herostratus, the arsonist who burned down the second Temple of Artemis in Ephesus to immortalize his name, albeit in infamy.

می‌توانیم برای یافتن کهن‌الگو به یونان باستان نگاهی بیندازیم: هروستراتوس، آتش‌افروزی که دومین معبد آرتمیس در افسس را به آتش کشید تا نام خود را جاودانه کند، هرچند به بدنامی.