English foxhound

💡 Families adopted an English foxhound retired from hunting, learning patience and the joy of long, rain-soaked walks.

خانواده‌ها یک سگ شکاری انگلیسی را که از شکار بازنشسته شده بود، به فرزندی پذیرفتند و او صبر و شکیبایی و لذت پیاده‌روی‌های طولانی و خیس از باران را آموخت.

💡 They are a mix of breeds - American foxhounds, English foxhounds and Penn-Marydel hounds, which have been bred since the early 1900s, originally in Pennsylvania, Maryland and Delaware.

آنها ترکیبی از نژادهای مختلف هستند - فاکس هاندهای آمریکایی، فاکس هاندهای انگلیسی و پن-ماریدل، که از اوایل دهه 1900، در اصل در پنسیلوانیا، مریلند و دلاور، پرورش یافته‌اند.

💡 Veterinarians advise English foxhound owners to plan enrichment, because bored athletes invent mischief spectacularly.

دامپزشکان به صاحبان سگ‌های فاکس هاند انگلیسی توصیه می‌کنند که برای غنی‌سازی وقت بگذارند، زیرا ورزشکاران بی‌حوصله شیطنت‌های عجیبی از خود نشان می‌دهند.

💡 An English foxhound named Whiskey was also on his own, representing the nation’s second-rarest breed.

یک سگ شکاری روباه انگلیسی به نام ویسکی نیز به تنهایی حضور داشت که نماینده دومین نژاد کمیاب این کشور بود.

💡 The English foxhound thrives on exercise, so rural clubs organize runs that channel exuberance into teamwork and stamina.

سگ فاکس هاند انگلیسی با ورزش کردن رشد می‌کند، بنابراین باشگاه‌های روستایی، دویدن‌هایی را ترتیب می‌دهند که شور و شوق را به کار تیمی و استقامت تبدیل می‌کند.

💡 The marquis here keeps a kennel of 70 hunting hounds — half English foxhound and half French Poitou.

مارکیز اینجا لانه‌ای از ۷۰ سگ شکاری دارد - نیمی از آنها سگ فاکس هاوند انگلیسی و نیمی دیگر سگ پواتو فرانسوی.