elegist

💡 Critics read Peckinpah as both elegist and provocateur, memorializing codes of honor while daring audiences to question them.

منتقدان، پکینپا را هم به عنوان مرثیه‌خوان و هم به عنوان فردی تحریک‌کننده می‌خوانند که اصول شرافت را یادآوری می‌کند و در عین حال مخاطبان را به زیر سوال بردن آنها ترغیب می‌کند.

💡 Baker, like Yeats, was an elegist even before he’d suffered much loss.

بیکر، مانند ییتس، حتی قبل از اینکه فقدان زیادی را متحمل شود، مرثیه سرا بود.

💡 The celebrated elegist mentored younger writers, encouraging specificity over grand abstractions.

این مرثیه سرای مشهور، نویسندگان جوان‌تر را راهنمایی می‌کرد و دقت در نوشتن را به جای انتزاع‌های بزرگ تشویق می‌کرد.

💡 One of the few who came to Mr. Adams’s defense was the writer Jeremiah Moss, New York City’s career elegist, who embraced the suggestion that the wrong people ought to leave.

یکی از معدود کسانی که به دفاع از آقای آدامز برخاست، جرمیا ماس، نویسنده و مرثیه سرای نیویورکی بود که از این پیشنهاد که افراد نامناسب باید بروند، استقبال کرد.

💡 Publishers sought an elegist for commemorative projects, trusting the voice to console without cliché.

ناشران برای پروژه‌های یادبود به دنبال یک مرثیه‌نویس بودند و به صدای او برای تسلی دادن بدون کلیشه اعتماد داشتند.

💡 Has Kissinger, sly and witty, revived the tale as a wink toward his elegists?

آیا کیسینجر، زیرکانه و بذله‌گو، این داستان را به عنوان چشمکی به مرثیه‌نویسان خود احیا کرده است؟