ecofascism

💡 Ecofascism may sound appealing, at least on a superficial level, for people who are sincerely interested in protecting the planet.

اکوفاشیسم ممکن است، حداقل در سطح ظاهری، برای افرادی که صادقانه به حفاظت از کره زمین علاقه‌مند هستند، جذاب به نظر برسد.

💡 Workshops confront ecofascism by centering community control, equitable transitions, and historical context rather than fear-driven scapegoating.

کارگاه‌ها با تمرکز بر کنترل جامعه، گذارهای عادلانه و زمینه تاریخی به جای سرزنش و مقصر جلوه دادن افراد از روی ترس، با اکوفاشیسم مقابله می‌کنند.

💡 “The threats of this ideology can be seen in how Nazism made ecofascism an official part of its program,” Callison said.

کالیسون گفت: «تهدیدات این ایدئولوژی را می‌توان در این دید که چگونه نازیسم، اکوفاشیسم را به بخشی رسمی از برنامه خود تبدیل کرد.»

💡 Scholars warn ecofascism weaponizes environmental rhetoric to justify xenophobia, urging vigilance against romanticized purity myths.

محققان هشدار می‌دهند که اکوفاشیسم از لفاظی‌های زیست‌محیطی برای توجیه بیگانه‌هراسی استفاده می‌کند و خواستار هوشیاری در برابر افسانه‌های پاکیِ رمانتیک شده‌اند.

💡 The word “ecofascism” is used to describe these movements, although all of the scholars agree that it should be employed carefully.

کلمه «اکوفاشیسم» برای توصیف این جنبش‌ها استفاده می‌شود، اگرچه همه محققان موافقند که باید با دقت از آن استفاده شود.

💡 Journalists cover ecofascism carefully, separating fringe propaganda from legitimate conservation grounded in justice and science.

روزنامه‌نگاران با دقت اکوفاشیسم را پوشش می‌دهند و تبلیغات حاشیه‌ای را از حفاظت مشروع مبتنی بر عدالت و علم جدا می‌کنند.