dress-down Friday

💡 Dress-down Friday has become dress-down every day in many workplaces, although people who deal with the public are usually still expected to don a tie every morning.

در بسیاری از محیط‌های کاری، رسم «جمعه لباس پوشیدن» به «هر روز لباس پوشیدن» تبدیل شده است، اگرچه معمولاً از افرادی که با مردم سر و کار دارند، انتظار می‌رود هر روز صبح کراوات بزنند.

💡 HR clarified dress down Friday boundaries: creativity yes, pajamas no, unless specifically fundraising for an adorable cause.

منابع انسانی محدودیت‌های پوشش در روز جمعه را مشخص کرد: خلاقیت بله، لباس خواب نه، مگر اینکه به‌طور خاص برای یک هدف دوست‌داشتنی جمع‌آوری کمک مالی باشد.

💡 dress down Friday arrived with denim and calmer meetings, proof that fabric influences tone more than agendas admit.

جمعه با لباس‌های جین و جلسات آرام‌تر از راه رسید، که ثابت می‌کند پارچه بیش از آنچه دستور جلسات اذعان می‌کنند، بر لحن تأثیر می‌گذارد.

💡 They make you feel a million dollars by showing interest in your life at the coffee machine and send your pulse racing with their fashionable and elegant outfits on dress-down Friday.

آنها با نشان دادن علاقه به زندگی شما در کنار دستگاه قهوه‌ساز، کاری می‌کنند که احساس کنید میلیون‌ها دلار برایتان خرج کرده‌اند و با لباس‌های شیک و مجلسی‌شان در مراسم روز جمعه، نبض شما را به تپش می‌اندازند.

💡 On dress down Friday, productivity spiked mysteriously; perhaps relaxed shoulders improve spreadsheets.

جمعه که لباس‌های سبک می‌پوشیدند، بهره‌وری به طرز مرموزی افزایش یافت؛ شاید شانه‌های شل، محاسبات را بهبود می‌بخشند.