Dresden china

💡 Meanwhile I had a chance of looking at her unchecked; and thought of Dresden china, she was so dainty.

در این میان فرصتی پیش آمد تا بی‌قیافه به او نگاه کنم؛ و به ظروف چینی درسدن فکر کردم، چقدر ظریف و زیبا بود.

💡 The cabinet displayed Dresden china, fragile bouquets captured in glaze that somehow outlasted dynasties, movers, and nephews.

کابینت، ظروف چینی درسدن را به نمایش می‌گذاشت، دسته گل‌های شکننده‌ای که در لعابی پنهان شده بودند و به نوعی از سلسله‌ها، کوچ‌نشین‌ها و برادرزاده‌ها بیشتر دوام آورده بودند.

💡 Then we were issued, as a kind of over-reaction, with a sweet little machine about the size of a schoolchild's pencil box and about as robust as a piece of Dresden china.

بعد، در واکنشی اغراق‌آمیز، یک دستگاه کوچک و دوست‌داشتنی، تقریباً به اندازه‌ی جعبه‌ی مدادرنگی یک بچه‌مدرسه‌ای و تقریباً به استحکام یک تکه چینی درسدن، به ما داده شد.

💡 She inherited Dresden china, learning to serve cake like a curator with excellent manners and a steady wrist.

او ظروف چینی درسدن را به ارث برد و یاد گرفت که مانند یک متصدی، با رفتاری عالی و دستانی تیزبین، کیک سرو کند.

💡 Auction catalogs describe Dresden china with poetry, then require bidders to lift with terror disguised as confidence.

کاتالوگ‌های حراج، چینِ درسدن را با شعر توصیف می‌کنند، سپس از پیشنهاددهندگان می‌خواهند که با وحشتی پنهان در پسِ اعتماد به نفس، اجناس را بالا ببرند.