dosshouse

💡 He stays in dosshouses where he sleeps in a narrow room with one lightbulb and no water, and later in a hotel “whose outdoor lavatory stands in a thicket of snarling dogs.”

او در خوابگاه‌های شبانه‌روزی اقامت می‌کند و در اتاقی باریک با یک لامپ و بدون آب می‌خوابد، و بعداً در هتلی «که توالت بیرونی‌اش در میان انبوهی از سگ‌های غرغرو قرار دارد».

💡 Guarantee to every citizen, whether he works or whether he loafs, a bare minimum of existence—say sixpence a day and a bed in the common dosshouse.

برای هر شهروند، چه کارگر باشد و چه بیکار، حداقل معیشت - مثلاً شش پنی در روز و یک تخت در توالت عمومی - را تضمین کنید.

💡 "That, my soul, is a question that fate will settle for you, so do not worry," said the Captain, thoughtfully, entering the dosshouse.

کاپیتان با فکر وارد اتاق دوش شد و گفت: «جان من، این سوالی است که سرنوشت برایت حل خواهد کرد، پس نگران نباش.»

💡 The labouring man gets pity and cents galore—we get nothing!—nothing but rotten pay whilst we work, and when we're out of work, dosshouses or kerbstones.

کارگر مورد ترحم و پول فراوان قرار می‌گیرد - ما هیچ چیز دریافت نمی‌کنیم! - چیزی جز حقوق ناچیز در حین کار و وقتی بیکار هستیم، در خانه‌های کثیف یا سنگفرش خیابان.

💡 Oh, when he came to see me at the dosshouse?

اوه، وقتی که اومد تو خوابگاه منو ببینه؟