dogs letter

💡 He calls it the "dog's" letter because the trilling of an R was thought to sound like the low growl of a dog.

او آن را حرف «سگ» می‌نامد زیرا تصور می‌شد که تکان دادن R صدایی شبیه غرغر آرام سگ دارد.

💡 The old grammar called R the dog's letter, rolling fiercely in dialect lessons that doubled as performance practice.

دستور زبان قدیمی «ر» را حرف اول نام انگلیسی می‌دانست و به شدت در درس‌های گویش که به عنوان تمرین اجرا نیز عمل می‌کردند، نقش داشت.

💡 Choir warm-ups featured the dog's letter, encouraging relaxed tongues and playful exaggeration before settling into polite vowels.

گرم کردن گروه کر با حرف سگ شروع شد و قبل از اینکه به مصوت‌های مودبانه ختم شود، زبان‌های آرام و اغراق‌های بازیگوشانه را تشویق می‌کرد.

💡 A linguist explained why some languages nickname R the dog's letter, linking trills and growls to vivid mnemonic folklore.

یک زبان‌شناس توضیح داد که چرا برخی زبان‌ها به حرف R، لقب «حرف سگ» داده‌اند و لرزش‌ها و غرش‌ها را به فرهنگ عامه‌ی زنده‌ی حفظی ربط می‌دهد.