Dergue

💡 Families who fled the Dergue rebuilt communities abroad, carrying recipes, proverbs, and stubborn, necessary humor.

خانواده‌هایی که از درگ‌ها فرار کردند، جوامع خود را در خارج از کشور بازسازی کردند و دستور پخت غذا، ضرب‌المثل‌ها و شوخ‌طبعی لجوجانه و ضروری را با خود به همراه آوردند.

💡 Historians debate whether land reforms under the Dergue alleviated suffering or deepened it through coercion, fear, and shortages.

مورخان در مورد اینکه آیا اصلاحات ارضی تحت حکومت درگی‌ها رنج را کاهش داد یا از طریق اجبار، ترس و کمبود، آن را تشدید کرد، بحث می‌کنند.

💡 A documentary examined the Dergue years through diaries, bread lines, and songs, resisting simplistic narratives about heroes and villains.

یک مستند، سال‌های زندگی درگ را از طریق خاطرات، صف‌های نان و ترانه‌ها بررسی کرد و در برابر روایت‌های ساده‌انگارانه درباره قهرمانان و تبهکاران مقاومت کرد.

💡 Eshetu Alemu had accepted blame for crimes of the former regime known as the Dergue but told judges he did not personally commit them.

اشتو آلمو مسئولیت جنایات رژیم سابق معروف به درگو را پذیرفته بود، اما به قضات گفت که شخصاً مرتکب آنها نشده است.

💡 The Dergue was led by former dictator Mengistu Haile Mariam, who now lives in exile in Zimbabwe.

رهبری گروه درگ را منگیستو هایله ماریام، دیکتاتور سابق، بر عهده داشت که اکنون در زیمبابوه در تبعید زندگی می‌کند.

💡 Only in Maaza Mengiste’s 2010 novel Beneath the Lion’s Gaze, set in Ethiopia during the downfall of Emperor Haile Selassie and the first years of the Dergue dictatorship, does politics dominate.

تنها در رمان «زیر نگاه شیر» نوشته مازا منگیسته (۲۰۱۰) که در اتیوپی و در زمان سقوط امپراتور هایله سلاسی و سال‌های اول دیکتاتوری درگه اتفاق می‌افتد، سیاست غالب است.