cradle snatcher

💡 "I was a cradle snatcher," he notes gleefully of the woman he met when she was 17.

او با خوشحالی از زنی که در ۱۷ سالگی ملاقات کرد، می‌گوید: «من گهواره‌ربا بودم.»

💡 When Emma asked after William at a Prince's Trust gig later, Prince Charles reportedly quipped: "Don't be a cradle snatcher."

وقتی اِما بعداً در یک اجرای خیریه در پرنسز تراست از ویلیام پرسید، ظاهراً پرنس چارلز به شوخی گفت: «گهواره‌ربا نباش.»

💡 She bristled at the phrase cradle snatcher, preferring conversations about consent, life stages, and the complicated timelines of adult relationships.

او از عبارت دزد گهواره به خشم آمد و گفتگوهایی درباره رضایت، مراحل زندگی و جدول زمانی پیچیده روابط بزرگسالان را ترجیح می‌داد.

💡 I ask' all over the neighbourhood, an' not a woman but looked on me for a cradle snatcher—thought I wanted to abduct her child away from her.

از همه جای محله پرسیدم، و زن نبود، اما به من نگاه کرد که نکند گهواره‌ربا باشم - فکر کرد می‌خواهم بچه‌اش را از او بدزدم.

💡 Tabloids labeled him a cradle snatcher, but friends urged nuance, asking whether power dynamics, maturity, and respect were discussed honestly and publicly.

نشریات زرد به او برچسب دزد گهواره زدند، اما دوستانش به نکات ظریفی اشاره کردند و پرسیدند که آیا پویایی قدرت، بلوغ و احترام صادقانه و علنی مورد بحث قرار گرفته است یا خیر.

💡 The sitcom joked about a cradle snatcher plotline, then surprisingly pivoted toward thoughtful dialogue about autonomy, expectations, and future planning.

این سریال کمدی ابتدا با داستان دزد گهواره شوخی می‌کرد، سپس به طرز شگفت‌آوری به سمت دیالوگ‌های متفکرانه‌ای درباره استقلال، انتظارات و برنامه‌ریزی برای آینده تغییر جهت داد.