ممتشط
لغت نامه دهخدا
ممتشط. [ م ُ ت َ ش ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از امتشاط. شانه کننده. ( آنندراج ). آنکه خویشتن را شانه می کند. زن موی فروکننده خویشتن را. || شانه کرده شده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتشاط شود.
ممتشط. [ م ُ ت َ ش ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از امتشاط. شانه کننده. ( آنندراج ). آنکه خویشتن را شانه می کند. زن موی فروکننده خویشتن را. || شانه کرده شده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به امتشاط شود.