cowitch

💡 Hikers learn to avoid cowitch vines along tropical trails, because their fine hairs release irritants that trigger ferocious itching, welts, and an irresistible urge to scratch.

کوهنوردان یاد می‌گیرند که در مسیرهای گرمسیری از تاک‌های کوهی دوری کنند، زیرا موهای نازک آنها مواد تحریک‌کننده‌ای آزاد می‌کند که باعث خارش شدید، تاول و میل مقاومت‌ناپذیر به خاراندن می‌شود.

💡 The only food they possessed was tamarinds, prepared with ashes, and a little cowitch meal. 

تنها غذایی که داشتند تمر هندی بود که با خاکستر درست می‌شد، و کمی غذای جادویی.

💡 The cowitch, as mentioned before, has a velvety brown covering of minute prickles, which, if touched, enter the pores of the skin and cause a painful tingling. 

همانطور که قبلاً ذکر شد، این زگیل دارای پوششی قهوه‌ای مخملی از خارهای ریز است که در صورت لمس، وارد منافذ پوست شده و باعث سوزش دردناکی می‌شوند.

💡 Garden crews handling cowitch wear long sleeves, nitrile gloves, and eye protection, then dispose of trimmings in sealed bags to prevent lingering, airborne fibers.

کارکنان باغبانی که کوویج را جابجا می‌کنند، لباس‌های آستین بلند، دستکش‌های نیتریل و محافظ چشم می‌پوشند، سپس هرس‌ها را در کیسه‌های دربسته می‌اندازند تا از باقی ماندن الیاف معلق در هوا جلوگیری شود.