concerto grosso

💡 Teachers use a concerto grosso to demonstrate Baroque architecture: contrast, imitation, and satisfying tutti returns.

معلمان از یک کنسرتو گروسو برای نشان دادن معماری باروک استفاده می‌کنند: تضاد، تقلید و بازگشت‌های توتی رضایت‌بخش.

💡 Naturally more of a showcase for the players, though, was Bartok’s Concerto for Orchestra, a beloved reimagining of the Baroque concerto grosso for the 20th century.

با این حال، طبیعتاً «کنسرتو برای ارکستر» اثر بارتوک، که بازسازی محبوبی از کنسرتو گروسو باروک برای قرن بیستم بود، بیشتر به عنوان ویترینی برای نوازندگان بود.

💡 A modern concerto grosso swapped harpsichord for electric guitar without losing structural clarity.

یک کنسرتو گروسو مدرن، هارپسیکورد را با گیتار الکتریک عوض کرد، بدون اینکه وضوح ساختاری خود را از دست بدهد.

💡 On the surface, the piece has the form of a Baroque concerto grosso, but the two forces seem to exist on separate planes, heightening the symphony’s solitary feel.

در ظاهر، این قطعه فرم یک کنسرتو گروسو باروک را دارد، اما به نظر می‌رسد که این دو نیرو در سطوح جداگانه‌ای وجود دارند و همین امر حس تنهایی سمفونی را تشدید می‌کند.

💡 The concerto grosso alternated concertino and ripieno, spotlighting conversation over virtuoso monologue.

کنسرتو گروسو کنسرتینو و ریپینو را به طور متناوب تغییر داد و گفت‌وگو را بر مونولوگ فضیلت‌آمیز متمرکز کرد.

💡 From there, variations surface with nods to Classical and Baroque forms: a dancerly minuet or rondo, a concerto grosso of angular strings, a wandering ricercare.

از آنجا، واریاسیون‌هایی با اشاراتی به فرم‌های کلاسیک و باروک ظاهر می‌شوند: یک منوئه یا روندو رقص‌گونه، یک کنسرتو گروسو از سازهای زهی زاویه‌دار، و یک رایسرکار سرگردان.