Coca-Cola

💡 Branding historians treat Coca Cola as a masterclass in consistency, adaptation, and global storytelling.

مورخان برندسازی، کوکاکولا را به عنوان یک شاهکار در زمینه ثبات، سازگاری و داستان‌سرایی جهانی می‌شناسند.

💡 The roadside café only sold Coca Cola in glass bottles, and somehow it tasted like summers that still believed in jukeboxes.

کافه کنار جاده فقط کوکاکولا را در بطری‌های شیشه‌ای می‌فروخت و به نوعی طعم تابستان‌هایی را داشت که هنوز به دستگاه‌های پخش موسیقی (جوک‌باکس) اعتقاد داشتند.

💡 Letters poured into Coca-Cola headquarters by the thousands, and the phone lines swamped; a psychiatrist brought in to listen reported hearing people mourn as if a relative had died.

هزاران نامه به دفتر مرکزی کوکاکولا سرازیر شد و خطوط تلفن پر شد؛ یک روانپزشک که برای گوش دادن به صحبت‌های مردم آورده شده بود، گزارش داد که صدای سوگواری مردم را می‌شنود، گویی یکی از بستگانشان فوت کرده است.

💡 A mural repurposed the Coca Cola script to celebrate local festivals, playful typography meeting hometown pride.

یک نقاشی دیواری، نوشته کوکاکولا را برای تجلیل از جشنواره‌های محلی تغییر کاربری داد، تایپوگرافی بازیگوشانه‌ای که با غرور زادگاهش تلاقی کرده است.

💡 Now Coca-Cola is working with investment bank Lazard to explore its options for the coffee chain, including a potential sale, according to reports from Reuters and Sky News.

طبق گزارش‌های رویترز و اسکای نیوز، اکنون کوکاکولا با بانک سرمایه‌گذاری لازارد همکاری می‌کند تا گزینه‌های خود را برای این زنجیره قهوه، از جمله فروش احتمالی، بررسی کند.

💡 What I find more interesting, though, is a slightly less splashy interaction between Coca-Cola and MAHA.

با این حال، چیزی که برای من جالب‌تر است، تعامل کمی کم‌سروصداتر بین کوکاکولا و MAHA است.