chrysoidine

💡 Chrysoïdine introduced, the third azo-colour.

کریسوئیدین، سومین رنگ آزو، معرفی شد.

💡 Solutions of diazo-salts act not only upon amido- and diamido-compounds, as we have seen in the case of aniline yellow and chrysoïdine, but also upon phenols, forming acid azo-colours.

محلول‌های نمک‌های دی‌آزو نه تنها بر ترکیبات آمیدی و دی‌آمیدو، همانطور که در مورد آنیلین زرد و کریسوئیدین دیدیم، بلکه بر فنول‌ها نیز اثر می‌کنند و رنگ‌های آزو اسیدی را تشکیل می‌دهند.

💡 Textile historians cataloged chrysoidine usage through trade labels, tracing fashion’s chemistry.

مورخان نساجی، کاربرد کریزویدین را از طریق برچسب‌های تجاری فهرست‌بندی کردند و شیمی مد را ردیابی کردند.

💡 Ten years later Caro and Witt discovered an orange colouring-matter belonging to the same class, and the latter introduced the compound into commerce as “chrysoïdine.”

ده سال بعد، کارو و ویت یک ماده رنگ‌زای نارنجی متعلق به همان دسته را کشف کردند و ویت این ترکیب را با نام «کریزوئیدین» وارد بازار کرد.

💡 A lab archived chrysoidine swatches for spectral reference, careful about storage and handling.

یک آزمایشگاه نمونه‌های کریزویدین را برای مرجع طیفی بایگانی کرد و در مورد نگهداری و جابجایی آنها دقت نمود.

💡 Early dyers used chrysoidine for vivid yellows, later reassessing safety and fastness as standards evolved.

رنگرزان اولیه از کریزویدین برای زردهای روشن استفاده می‌کردند و بعدها با تکامل استانداردها، ایمنی و ثبات رنگ را دوباره ارزیابی کردند.