Chinese burn

💡 “But look what they did to her. Scratched her face, and gave her a Chinese burn!”

«اما ببینید با او چه کردند؟ صورتش را خراشیدند و مثل چینی‌ها سوختند!»

💡 The school banned the phrase Chinese burn, teaching why the forearm-twisting prank and its name are both unacceptable.

این مدرسه عبارت «سوختگی چینی» را ممنوع کرد و به دانش‌آموزان آموخت که چرا شوخی چرخاندن ساعد و نام آن هر دو غیرقابل قبول هستند.

💡 A workshop discussed how terms like Chinese burn persist, and how educators can replace them with restorative practices.

یک کارگاه آموزشی در مورد چگونگی تداوم اصطلاحاتی مانند سوختگی چینی و اینکه چگونه مربیان می‌توانند آنها را با شیوه‌های ترمیمی جایگزین کنند، بحث کرد.

💡 The poll of the 1,844 adults who attended secondary school in the UK suggests some 27% recalled being given a "Chinese burn".

این نظرسنجی از ۱۸۴۴ بزرگسالی که در بریتانیا به دبیرستان رفته‌اند، نشان می‌دهد که حدود ۲۷ درصد از آنها به یاد می‌آورند که به آنها «سوزاندن چینی» داده شده است.

💡 Tom Yew got on her and sort of jiggled there and she gasped like a Chinese burn and wrapped her legs round him, froggily.

تام یو سوارش شد و کمی تکان خورد و دختر مثل سگ‌های چینی که سوخته باشند، نفس نفس زد و قورباغه‌وار پاهایش را دور تام پیچید.

💡 Journalists avoid writing Chinese burn, choosing accurate descriptions that don’t normalize harmful stereotypes.

روزنامه‌نگاران از نوشتن «سوخت چینی» اجتناب می‌کنند و توصیفات دقیقی را انتخاب می‌کنند که کلیشه‌های مضر را عادی‌سازی نکند.