Charlemagne

💡 Under Charlemagne, schools and scripts flourished, administrative neatness courting cultural revival.

در زمان شارلمانی، مدارس و خط‌ها شکوفا شدند، نظم اداری زمینه‌ساز احیای فرهنگی شد.

💡 The period under review is 800 to 1600 — the long Middle Ages, a stretch that roughly spans the death of Emperor Charlemagne and the end of the Renaissance.

دوره مورد بررسی، ۸۰۰ تا ۱۶۰۰ میلادی است - قرون وسطی طولانی، دوره‌ای که تقریباً از مرگ امپراتور شارلمانی تا پایان رنسانس را در بر می‌گیرد.

💡 Legends paint Charlemagne larger than life; parchments reveal a hardworking, occasionally ruthless organizer.

افسانه‌ها، شارلمانی را بزرگ‌تر از واقعیت تصویر می‌کنند؛ نوشته‌های خطی، او را به عنوان یک سازمان‌دهنده‌ی سخت‌کوش و گاهی بی‌رحم نشان می‌دهند.

💡 One of the earliest mentions of the Latin phrase is found in the writings of Alcuin of York, an advisor to Charlemagne.

یکی از اولین اشارات به این عبارت لاتین در نوشته‌های آلکوین اهل یورک، مشاور شارلمانی، یافت می‌شود.

💡 Museums display swords attributed to Charlemagne, cautioning visitors about provenance and wishful thinking.

موزه‌ها شمشیرهایی را که به شارلمانی نسبت داده می‌شوند، به نمایش می‌گذارند و به بازدیدکنندگان در مورد منشأ و افکار واهی و پوچ هشدار می‌دهند.

💡 His ideas faced stiff opposition in the UK from Margaret Thatcher, John Major and the British press - which saw him as a modern-day Charlemagne, bent on the political union of Europe.

ایده‌های او در بریتانیا با مخالفت شدید مارگارت تاچر، جان میجر و مطبوعات بریتانیا روبرو شد - که او را شارلمانی امروزی می‌دانستند که به اتحاد سیاسی اروپا تمایل دارد.