charged particle

💡 Nearly a century ago the theorist Paul Dirac calculated a value, called g, for how much a charged particle should be affected by a magnetic field.

تقریباً یک قرن پیش، نظریه‌پرداز پل دیراک مقداری به نام g را محاسبه کرد که نشان می‌داد یک ذره باردار چقدر باید تحت تأثیر میدان مغناطیسی قرار گیرد.

💡 Cosmic rays, each charged particle arriving from improbable distances, whisper stories about violent, beautiful corners of the universe.

پرتوهای کیهانی، هر ذره بارداری که از فواصل بعید به ما می‌رسند، داستان‌هایی درباره گوشه‌های خشن و زیبای کیهان زمزمه می‌کنند.

💡 As a charged particle streaks through the argon, it will ionize some of the atoms, freeing their electrons.

وقتی یک ذره باردار از آرگون عبور می‌کند، برخی از اتم‌ها را یونیزه کرده و الکترون‌های آنها را آزاد می‌کند.

💡 Trying to measure gravity’s pull on a charged particle is a lost cause because it’s effectively impossible to nullify ambient electric fields that would skew the results.

تلاش برای اندازه‌گیری کشش گرانشی روی یک ذره باردار، کاری بیهوده است، زیرا عملاً غیرممکن است که بتوان میدان‌های الکتریکی محیطی را که می‌توانند نتایج را منحرف کنند، خنثی کرد.

💡 In plasmas, each charged particle dances to collective rhythms, complicating predictions delightfully for physicists and engineers.

در پلاسما، هر ذره باردار با ریتم‌های جمعی می‌رقصد و پیش‌بینی‌ها را برای فیزیکدانان و مهندسان به طرز لذت‌بخشی پیچیده می‌کند.

💡 A charged particle spiraled through the magnetic field, its path sketching graceful mathematics for detectors to translate into data.

یک ذره باردار در میدان مغناطیسی به صورت مارپیچ حرکت می‌کرد و مسیر آن، ریاضیات زیبایی را برای آشکارسازها ترسیم می‌کرد تا به داده‌ها تبدیل شوند.