Cesti

💡 In fact, she’s more famous today than celebrated male contemporaries like Luigi Rossi, Giacomo Carissimi and Antonio Cesti.

در واقع، او امروز از مردان مشهور معاصر خود مانند لوئیجی روسی، جاکومو کاریسیمی و آنتونیو سستی مشهورتر است.

💡 The earliest orchestral music for the horn occurs in the operas of Cavalli and Cesti, leaders of the Venetian Opera in the 17th century.

قدیمی‌ترین موسیقی ارکسترال برای هورن در اپراهای کاوالی و سستی، رهبران اپرای ونیز در قرن هفدهم، وجود دارد.

💡 The program paired Cesti with Cavalli, contrasting intimacy and pageantry without forcing the audience to choose sides.

این برنامه سستی را در کنار کاوالی قرار داد و صمیمیت و نمایش باشکوه را در مقابل هم قرار داد، بدون اینکه مخاطب را مجبور به انتخاب یکی از طرفین کند.

💡 In 1977 he founded the ensemble Concerto Vocale, and he began his career as an operatic conductor in 1983 with a rarity: Cesti’s “L’Orontea.”

او در سال ۱۹۷۷ گروه «کنسرتو وکال» را تأسیس کرد و فعالیت حرفه‌ای خود را به عنوان رهبر اپرا در سال ۱۹۸۳ با اثری نادر آغاز کرد: «لورونتئا» اثر چستی.

💡 It devotes one program at Zankel Hall to Luigi Rossi, and the next to a mélange of Cavalli, Cesti, Monteverdi and Italian folk tunes.

این ارکستر یک برنامه در سالن زانکل را به لوئیجی روسی و برنامه‌ی بعدی را به ترکیبی از کاوالی، سستی، مونته‌وردی و آهنگ‌های فولکلور ایتالیایی اختصاص می‌دهد.

💡 Scholars reassess Cesti, situating his operas between courtly spectacle and the increasingly democratic marketplace of Venetian stages.

محققان، سستی را دوباره ارزیابی می‌کنند و اپراهای او را بین نمایش‌های درباری و بازار دموکراتیک فزاینده‌ی صحنه‌های تئاتر ونیزی قرار می‌دهند.