Celticism

💡 If they did not know what conclusion to arrive at as to earthenware and as to Celticism, it was because they were ignorant of history, especially the history of France.

اگر آنها نمی‌دانستند در مورد سفالگری و سلتی‌گرایی به چه نتیجه‌ای برسند، به این دلیل بود که از تاریخ، به ویژه تاریخ فرانسه، بی‌اطلاع بودند.

💡 Nineteenth-century Celticism romanticized mist and bards, sometimes smothering real communities under tasteful sepia.

سلتی‌های قرن نوزدهم، مه و شاعران را رمانتیک جلوه دادند و گاهی جوامع واقعی را زیر سایه‌ی رنگ قهوه‌ای خوش‌طعم خفه کردند.

💡 He employs what has jocosely been called the "Woad" argument; he goes back not to the early Britons, but to Celticism.

او از چیزی استفاده می‌کند که به شوخی استدلال «وُد» نامیده شده است؛ او نه به بریتانیایی‌های اولیه، بلکه به سلتی‌ها برمی‌گردد.

💡 Festivals navigate Celticism by centering living languages and contemporary artists, not just folklore costumes.

جشنواره‌ها با محوریت قرار دادن زبان‌های زنده و هنرمندان معاصر، و نه فقط لباس‌های فولکلور، سلتی‌گرایی را هدایت می‌کنند.

💡 Critics of Celticism ask whose identity gets amplified and whose becomes picturesque furniture.

منتقدان سلتی‌سیسم می‌پرسند که هویت چه کسی تقویت می‌شود و چه کسی به مبلمان زیبا تبدیل می‌شود.

💡 The possession of such a rare piece of furniture bound them the closer to the Celticism of Normandy.

داشتن چنین قطعه مبلمان کمیابی آنها را به سلتیسم نرماندی نزدیک‌تر کرد.