exoticism

💡 Isiac processions fascinated satirists, who mocked exoticism while quietly admitting its allure.

دسته‌های ایزیاک، طنزپردازان را مجذوب خود می‌کرد، کسانی که در عین حال که جذابیت عجیب و غریب را به سخره می‌گرفتند، آن را به آرامی می‌پذیرفتند.

💡 She went on to cite the “cultural exoticism depicted in author James Clavell’s bestseller ‘Shōgun’” as adding to America’s fixation on Japanese culture.

او در ادامه به «غرابت فرهنگی به تصویر کشیده شده در کتاب پرفروش «شوگان» نوشته جیمز کلاول» اشاره کرد و آن را عاملی دانست که به علاقه آمریکایی‌ها به فرهنگ ژاپنی می‌افزاید.

💡 Mostly, she is there because it strategically isolates the character, limits her choices and gives the movie a dank whiff of Old World exoticism.

بیشتر دلیل حضور او این است که این کار به طور استراتژیک شخصیت را منزوی می‌کند، انتخاب‌هایش را محدود می‌کند و به فیلم حال و هوای مرموز و عجیب و غریب دنیای قدیم می‌دهد.

💡 A careful depiction of rituals avoided exoticism, inviting understanding rather than gawking.

تصویرسازی دقیق از آیین‌ها از هرگونه عجیب و غریب‌گرایی پرهیز می‌کرد و به جای خیره شدن، درک و فهم را فرا می‌خواند.

💡 Scholars separate myth from record, noting Cagliostro’s trials reveal anxieties about power, scandal, and exoticism.

محققان افسانه را از اسناد تاریخی جدا می‌کنند و خاطرنشان می‌کنند که محاکمه‌های کالیوسترو، اضطراب او را در مورد قدرت، رسوایی و مسائل عجیب و غریب آشکار می‌کند.

💡 Teachers unpack exoticism in literature, prompting students to notice whose voices narrate and whose are curated.

معلمان، غرابت و شگفتی‌های ادبیات را بررسی می‌کنند و دانش‌آموزان را به این نکته وامی‌دارند که صدای چه کسانی روایت می‌شود و صدای چه کسانی گلچین شده است.