cathode-ray tube

💡 It wasn’t until 1895 that a physicist named Wilhelm Röntgen tried something new: He put the hand of his wife, Anna, between a cathode-ray tube and a photographic plate.

تا سال ۱۸۹۵ طول کشید تا فیزیکدانی به نام ویلهلم رونتگن دست به کار جدیدی بزند: او دست همسرش، آنا، را بین یک لامپ پرتو کاتدی و یک صفحه عکاسی قرار داد.

💡 Certainly, television — in the ad-supported, cathode-ray tube age — was an imperfect medium for watching theatrical features.

مطمئناً، تلویزیون - در عصر تبلیغات و لامپ‌های کاتدی - رسانه‌ای ناقص برای تماشای فیلم‌های سینمایی بود.

💡 A huge great buzzing cathode-ray tube that takes five minutes to warm up and generates enough static to hoover all the dead skin cells out of a surrounding arc of carpet.

یک لامپ پرتو کاتدی بزرگ و پر سر و صدا که پنج دقیقه طول می‌کشد تا گرم شود و آنقدر الکتریسیته ساکن تولید می‌کند که می‌تواند تمام سلول‌های مرده پوست را از روی قوس فرش اطراف جمع کند.