Carnegie Hall

💡 After a 2009 performance in Carnegie Hall, Riley announced that enough was enough, he was retiring from playing it.

پس از اجرایی در سال ۲۰۰۹ در کارنگی هال، رایلی اعلام کرد که دیگر بس است و از نواختن آن کناره‌گیری می‌کند.

💡 “Practice and you get to Carnegie Hall” is the old saying.

ضرب‌المثل قدیمی می‌گوید: «با تمرین به تالار کارنگی می‌روید».

💡 The conductor reminded us that playing Carnegie Hall demands listening more than bravado, because the room amplifies courage and flaws impartially.

رهبر ارکستر به ما یادآوری کرد که اجرای برنامه در کارنگی هال بیش از آنکه جسارت و شجاعت را بطلبد، گوش دادن را می‌طلبد، زیرا سالن، شجاعت و نقص‌ها را بی‌طرفانه تقویت می‌کند.

💡 A jazz trio at Carnegie Hall turned hush into rhythm, proving silence is a collaborator, not a void to fear.

یک گروه سه نفره جاز در تالار کارنگی، سکوت را به ریتم تبدیل کردند و ثابت کردند که سکوت یک همکار است، نه یک خلأ برای ترسیدن.

💡 The Carnegie Hall rescue story always credits Stern, Isaac, and rightly so.

داستان نجات کارنگی هال همیشه به استرن، ایزاک، و به درستی به او نسبت داده می‌شود.

💡 In 1945, Bartók, having fled Nazi-invaded Hungary, wrote his final piano concerto in a New York apartment on 57th Street, a block west of Carnegie Hall.

در سال ۱۹۴۵، بارتوک، که از مجارستانِ مورد تهاجم نازی‌ها گریخته بود، آخرین کنسرتو پیانوی خود را در آپارتمانی در نیویورک در خیابان پنجاه و هفتم، یک بلوک در غرب تالار کارنگی، نوشت.