carbon trading

💡 Other countries have toyed with the idea of personal carbon trading, with pilot schemes set up in Finland and Australia's Norfolk Island.

کشورهای دیگر نیز ایده تجارت شخصی کربن را بررسی کرده‌اند و طرح‌های آزمایشی در فنلاند و جزیره نورفولک استرالیا راه‌اندازی شده است.

💡 That's a billion-dollar idea that birthed the carbon trading system in which companies or individuals can purchase carbon "offsets" like planting trees to balance out carbon emissions.

این یک ایده میلیارد دلاری است که منجر به سیستم تجارت کربن شد که در آن شرکت‌ها یا افراد می‌توانند «جبران‌های» کربنی مانند کاشت درختان را برای متعادل کردن انتشار کربن خریداری کنند.

💡 Effective carbon trading demands robust registries that retire credits permanently once claimed, preventing the same tree from saving the world repeatedly.

تجارت مؤثر کربن نیازمند ثبت‌های قوی است که اعتبارات را پس از مطالبه، به‌طور دائم لغو کنند و از نجات مکرر جهان توسط یک درخت جلوگیری کنند.

💡 Regulators launched carbon trading with tight caps and transparent auctions, discouraging creative accounting while rewarding verifiable reductions.

نهادهای نظارتی، تجارت کربن را با محدودیت‌های سختگیرانه و مزایده‌های شفاف آغاز کردند و حسابداری خلاقانه را تضعیف کردند، در حالی که به کاهش‌های قابل تأیید پاداش دادند.

💡 In 1989, the electric company AES Corp kicked off the carbon trading market by planting 50 million trees in Guatemala to offset emissions released in the construction of a new power plant.

در سال ۱۹۸۹، شرکت برق AES Corp با کاشت ۵۰ میلیون درخت در گواتمالا برای جبران انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از ساخت یک نیروگاه جدید، بازار تجارت کربن را آغاز کرد.

💡 Companies hedge risk through carbon trading portfolios, balancing forestry credits, methane capture, and industrial gas destruction despite fluctuating prices.

شرکت‌ها با وجود نوسان قیمت‌ها، از طریق پرتفوی‌های معاملات کربن، متعادل کردن اعتبارات جنگلداری، جذب متان و تخریب گازهای صنعتی، ریسک را پوشش می‌دهند.