یقین فعلی

شک، تردید

[ویکی فقه] یقین فعلی به معنای یقین موجودِ بالفعل قبل از عروض شک و از شرایط استصحاب می باشد.
یقین فعلی، از اقسام یقین سابق و مقابل یقین تقدیری بوده و عبارت است از یقینی که پیش از شک وجود داشته اعم از سبقت زمانی یا رتبی و دارای فعلیت می باشد؛ یعنی زمانی که شرایط حصول یقین فراهم گردیده، شخص متوجه وضعیت بوده و یقین برای او در عمل حاصل شده است.
یقین فعلی در استصحاب
مشهور اصولی ها معتقدند مقصود از یقین در بحث استصحاب، یقین فعلی است نه تقدیری، هر چند عده ای اعتقاد دارند یقین تقدیری نیز کفایت می نماید.یقین فعلی، چه یقین سابق باشد و چه لاحق، در مباحث دیگری غیر از استصحاب نیز کاربرد دارد.