Busoni

💡 A seminar compared Busoni to Liszt, arguing his essays predicted modern experimentation while his performances preserved romantic fire.

یک سمینار، بوسونی را با لیست مقایسه کرد و استدلال کرد که مقالات او پیش‌بینی‌کننده‌ی آزمایش‌های مدرن هستند، در حالی که اجراهای او شور و حرارت عاشقانه را حفظ می‌کنند.

💡 Maybe not, but the massiveness of Busoni’s expectation matters in ways both immediate and forgotten.

شاید نه، اما عظمت انتظار بوسونی از جهاتی هم فوری و هم فراموش‌شده اهمیت دارد.

💡 Pianist John Ogdon tackled Busoni with volcanic tenderness, making a hall lean forward collectively and forget to breathe.

جان اوگدون، پیانیست، با لطافتی آتشفشانی به اجرای بوسونی پرداخت و باعث شد حضار همگی به جلو خم شوند و نفس کشیدن را فراموش کنند.

💡 He made his public performing debut at Graz in 1948, aged 17, and won the prestigious Concorso Busoni prize in Italy the following year.

او اولین اجرای عمومی خود را در سال ۱۹۴۸، در سن ۱۷ سالگی، در گراتس انجام داد و سال بعد جایزه معتبر کنکورسو بوسونی را در ایتالیا از آن خود کرد.

💡 We found a worn score of Busoni in a secondhand shop, margins filled with passionate markings from a previous student.

ما یک صفحه کهنه از کتاب بوسونی را در یک مغازه دست دوم فروشی پیدا کردیم، حاشیه‌هایش پر از خط‌های پراحساس از شاگرد قبلی بود.

💡 Busoni’s favorite pupil, the lesser-known and far stranger American pianist Richard Buhlig, settled in Los Angeles in the 1920s.

شاگرد مورد علاقه‌ی بوسونی، پیانیست آمریکاییِ کمتر شناخته‌شده و بسیار غریبه، ریچارد بولیگ، در دهه‌ی ۱۹۲۰ در لس‌آنجلس ساکن شد.