Bulfinch

💡 A librarian displayed a vintage Bulfinch alongside contemporary retellings, encouraging comparisons of tone, bias, and scope.

یک کتابدار یک بولفینچ قدیمی را در کنار بازگویی‌های معاصر به نمایش گذاشت و مقایسه لحن، جهت‌گیری و دامنه داستان را تشویق کرد.

💡 My focus was a $120-million renovation of that space designed by Maya Lin Studio, in collaboration with Boston-based firm Shepley Bulfinch, which had devised Neilson’s master plan.

تمرکز من روی بازسازی ۱۲۰ میلیون دلاری آن فضا بود که توسط استودیوی مایا لین با همکاری شرکت شپلی بولفینچ مستقر در بوستون، که طرح جامع نیلسون را تدوین کرده بود، طراحی شده بود.

💡 Lin and the team at Shepley Bulfinch — Janette S. Blackburn was the principal in charge of the Smith project — are not the first women to design buildings on the Smith campus.

لین و تیم شپلی بولفینچ - جانت اس. بلکبرن مدیر مسئول پروژه اسمیت بود - اولین زنانی نیستند که ساختمان‌هایی را در محوطه اسمیت طراحی می‌کنند.

💡 Myths retold by Bulfinch shaped childhood imaginations, even as modern translations broadened perspectives.

افسانه‌هایی که بولفینچ بازگو می‌کرد، تخیلات دوران کودکی را شکل می‌دادند، حتی در حالی که ترجمه‌های مدرن، دیدگاه‌ها را گسترش می‌دادند.

💡 Designers borrowed motifs from Bulfinch for a theater mural, pairing classical scenes with local landmarks.

طراحان برای نقاشی دیواری تئاتر، از طرح‌های بولفینچ الهام گرفتند و صحنه‌های کلاسیک را با بناهای تاریخی محلی جفت کردند.

💡 In addition to Lin, who leads her own small, namesake studio, Shepley Bulfinch, which served as executive architects on the project, is a majority woman-owned firm.

علاوه بر لین، که استودیوی کوچک و همنام خودش را اداره می‌کند، شپلی بولفینچ، که به عنوان معماران اجرایی در این پروژه فعالیت داشت، یک شرکت با اکثریت مالکیت زنان است.