British gum

💡 British gum and 4 lbs. pipe clay; adding afterward, 2 oz. nitrate of copper as a deliquescent.

صمغ بریتانیایی و ۴ پوند خاک رس مخصوص لوله؛ سپس ۲ اونس نیترات مس به عنوان یک ماده‌ی آب‌شونده به آن اضافه کنید.

💡 A chemistry club recreated British gum, roasting starch and noting the toasty scent that foreshadowed caramelization.

یک باشگاه شیمی، آدامس بریتانیایی را بازسازی کرد، نشاسته را برشته کرد و متوجه بوی تندی شد که از کاراملی شدن خبر می‌داد.

💡 Printers once relied on British gum for sizing, a sticky backbone that held pigments where they belonged on paper.

چاپگرها زمانی برای آهار زدن به صمغ بریتانیایی متکی بودند، یک ستون فقرات چسبنده که رنگدانه‌ها را در جای خود روی کاغذ نگه می‌داشت.

💡 When dry starch is heated to 400� Fahr., it is converted, without any change in its composition, into a soluble gum-like substance, termed dextrin, or British gum.

وقتی نشاسته خشک تا دمای ۴۰۰ درجه فارنهایت حرارت داده می‌شود، بدون هیچ تغییری در ترکیب آن، به ماده‌ای محلول و صمغی شکل به نام دکسترین یا صمغ بریتانیایی تبدیل می‌شود.