Bowie

💡 A mural of Bowie watched over the venue, glitter eyes blessing nervous bands playing first gigs.

نقاشی دیواری از بوئی بر فراز محل برگزاری خودنمایی می‌کرد، در حالی که چشمان برق‌آسا، گروه‌های موسیقی مضطرب را که اولین اجراهایشان را اجرا می‌کردند، ستایش می‌کرد.

💡 What a piquant moment for Nine Inch Nails to be back on the road playing their version of David Bowie’s “I’m Afraid of Americans.”

چه لحظه‌ی دلنشینی برای گروه ناین اینچ نیلز که دوباره به اجرای نسخه‌ای از آهنگ «من از آمریکایی‌ها می‌ترسم» دیوید بویی در جاده‌ها بازگشته‌اند.

💡 She covered Bowie acoustically, revealing tender bones under famous swagger.

او صدای بوئی را به صورت آکوستیک پوشش داد و زیر آن غرور معروف، استخوان‌های حساسش را آشکار کرد.

💡 When Bowie reinvented himself again, fans followed not just the music but the permission to be delightfully, courageously different.

وقتی بوئی دوباره خودش را از نو ساخت، طرفداران نه تنها از موسیقی، بلکه از اجازه‌ای که برای متفاوت بودنِ لذت‌بخش و شجاعانه داشت، پیروی کردند.

💡 “I was expecting him to blaze up on a Harley with a Bowie knife in his boot.”

«انتظار داشتم با یک چاقوی بووی توی چکمه‌اش، به یک هارلی حمله کند.»

💡 One person who noticed her potential was David Bowie.

یکی از افرادی که متوجه پتانسیل او شد، دیوید بویی بود.