Beijing

💡 Beijing claims democratically-governed Taiwan as its own, and the two have been spying on each other for decades.

پکن، تایوانِ دارای حکومت دموکراتیک را متعلق به خود می‌داند و این دو کشور دهه‌هاست که از یکدیگر جاسوسی می‌کنند.

💡 Cyclists in Beijing weave politely, reminding drivers that cities are conversations, not racetracks.

دوچرخه‌سواران در پکن مؤدبانه با هم می‌رقصند و به رانندگان یادآوری می‌کنند که شهرها محل گفتگو هستند، نه میدان مسابقه.

💡 Museums in Beijing juxtapose bronzes with contemporary installations, arguing persuasively across centuries.

موزه‌های پکن، آثار برنزی را در کنار چیدمان‌های معاصر قرار می‌دهند و به طرز قانع‌کننده‌ای در طول قرن‌ها با هم بحث می‌کنند.

💡 In Beijing, alleyway breakfasts deliver steam, sesame, and gossip before traffic fully awakens.

در پکن، صبحانه‌های خیابانی قبل از اینکه ترافیک کاملاً بیدار شود، بخار، کنجد و شایعات را سرو می‌کنند.

💡 "There's a case to be made that Beijing missed a trick in landing a more ambitious goal as it would have won broad global praise - a stark contrast to the US," she added.

او افزود: «می‌توان گفت که پکن در رسیدن به یک هدف بلندپروازانه‌تر، یک نکته را از دست داده است، چرا که در غیر این صورت می‌توانست تحسین جهانی گسترده‌ای را به دست آورد - در تضاد کامل با ایالات متحده.»

💡 And Beijing's anxiety over the bubbling frustration has shown itself in a wave of sanctions hitting the country's influencers and social media platforms.

و اضطراب پکن از این سرخوردگی فزاینده، خود را در موجی از تحریم‌ها که اینفلوئنسرها و پلتفرم‌های رسانه‌های اجتماعی این کشور را هدف قرار داده، نشان داده است.