begad

💡 Not I, begad,” and he clenched his sentence with an ugly expletive.

«من نه، بابا.» و جمله‌اش را با ناسزای زشتی محکم کرد.

💡 We've kept ourselves to ourselves, begad!

ما خودمون رو برای خودمون نگه داشتیم، ای بابا!

💡 He talked of a compromise, begad! of meeting on friendly terms, of the Lord knows what; fairly addling one, taking one's breath away with his audacity.

او از مصالحه، بگو! از ملاقات دوستانه، از خدا می‌داند چه چیزی صحبت کرد؛ از چیزی که واقعاً آزاردهنده بود، از جسارتش نفس آدم را بند می‌آورد.

💡 "Why, begad?" the Squire exclaimed, staring at him.

ارباب در حالی که به او خیره شده بود، فریاد زد: «چرا، بابا؟»

💡 But I wouldn't lay against him, no, begad!

اما من که جلویش دراز نمی‌کشیدم، نه، بابا!