beg-pardon

💡 We beg pardon when meetings run long, then forget to build agendas that honor time honestly next week.

وقتی جلسات طولانی می‌شوند، عذرخواهی می‌کنیم و بعد فراموش می‌کنیم که دستور جلسات هفته‌ی آینده را طوری تنظیم کنیم که صادقانه به زمان احترام بگذارد.

💡 “I beg pardon,” she said, stepping past the tripod before the sunset ended, all urgency and soft manners.

قبل از پایان غروب آفتاب، با لحنی کاملاً عجولانه و نرم، از کنار سه‌پایه گذشت و گفت: «عذر می‌خواهم.»

💡 I beg pardon for interrupting, but the elevator is stuck again and the delivery driver looks increasingly philosophical about his schedule.

از اینکه مزاحم شدم عذرخواهی می‌کنم، اما آسانسور دوباره گیر کرده و راننده‌ی پیک مدام در مورد برنامه‌اش فلسفی به نظر می‌رسد.

💡 In further Dursley-esque ways, The Casual Vacancy snobs are mocked for their beg-pardon attempts at gentility and abject social climbing.

به شیوه‌های دورسلی‌وارتر، افراد مغرور در «جای خالی موقت» به خاطر تلاش‌هایشان برای کسب نجابت و ارتقای اجتماعی تحقیرآمیز، مورد تمسخر قرار می‌گیرند.