auteur theory

💡 For better or worse, here is the first full argument for the “director as auteur” theory in classic Hollywood film.

خوب یا بد، این اولین استدلال کامل برای نظریه «کارگردان به عنوان مؤلف» در فیلم کلاسیک هالیوود است.

💡 He adheres to the pervasive, pernicious auteur theory, which insists that even non-writing directors are the “authors” of their movies.

او به نظریه فراگیر و مضر مؤلف پایبند است، که اصرار دارد حتی کارگردانانی که نویسنده نیستند، «مؤلف» فیلم‌های خود هستند.

💡 American film critics were beginning to adopt a more adversarial philosophy, influenced by the auteur theory calcified in Cahiers du cinéma magazine.

منتقدان فیلم آمریکایی، تحت تأثیر نظریه مؤلف که در مجله کایه دو سینما متحجر شده بود، شروع به اتخاذ فلسفه‌ای خصمانه‌تر کرده بودند.

💡 A seminar traced auteur theory from Cahiers to campus debates, asking whether credit distribution mirrors power rather than creative reality.

سمیناری نظریه مؤلف را از کایه تا مباحث دانشگاهی دنبال کرد و این پرسش را مطرح کرد که آیا توزیع اعتبار، قدرت را منعکس می‌کند یا واقعیت خلاقانه را؟

💡 Critics use auteur theory cautiously now, honoring signature styles while foregrounding labor that fame often obscures.

منتقدان اکنون با احتیاط از نظریه مؤلف استفاده می‌کنند و به سبک‌های خاص احترام می‌گذارند و در عین حال، کاری را که شهرت اغلب آن را پنهان می‌کند، برجسته می‌کنند.

💡 The documentary interrogated auteur theory by interviewing editors who reshaped “genius” films painstakingly.

این مستند با مصاحبه با تدوینگرانی که با دقت و وسواس فیلم‌های «نابغه‌آمیز» را تغییر شکل می‌دادند، نظریه‌ی مؤلف را زیر سوال برد.