Atharva-Veda

💡 Moreover, the purely ritual texts, which stand to the hymns in the same relation that the Atharva-Veda stands to the Ṛig-Veda, have as yet been but little examined.

علاوه بر این، متون صرفاً آیینی، که با سرودها در همان رابطه‌ای قرار دارند که آتاروا-ودا با ریج-ودا قرار دارد، تاکنون چندان مورد بررسی قرار نگرفته‌اند.

💡 Noteworthy is also the use of the for unity in the Śāradā characters of the Kashmirian Atharva-Veda, the writing being at least 400 years old.

نکته قابل توجه دیگر، استفاده از « برای وحدت » در حروف شاردا در آتاروا-ودای کشمیری است که قدمت آن حداقل به ۴۰۰ سال پیش برمی‌گردد.

💡 That the meaning of sîlamâvatî was forgotten at an early time we see by the Atharva-Veda III.

اینکه معنای سیلاماوتی در زمان‌های بسیار قدیم فراموش شده بود، در آتاروا-ودا سوم دیده می‌شود.

💡 The Zend-Avesta or sacred book of the Pārsis does not mention the fire priests under the name of Magi, but calls them Athravan, the same word as the Sanskrit Atharva-Veda.

زند اوستا یا کتاب مقدس پارسیان از کاهنان آتش با نام مغ یاد نمی‌کند، بلکه آنها را «آتروان» می‌نامد، همان کلمه‌ای که در سانسکریت «آتهروا-ودا» به کار رفته است.

💡 Priests chanted from the Atharva Veda, blending healing hymns with everyday counsel.

کاهنان از آتاروا ودا سرود می‌خواندند و سرودهای شفابخش را با اندرزهای روزمره در می‌آمیختند.

💡 A translation of the Atharva Veda sparked debates on ritual, medicine, and metaphor.

ترجمه‌ای از آتاروا ودا بحث‌هایی را در مورد آیین، پزشکی و استعاره برانگیخت.