ariel

💡 Every year, on the weekend after Thanksgiving, his fans gather here at the Ariel Store and Tavern, in this mountain town of 50 people, 35 miles north of the Oregon state line.

هر سال، آخر هفته بعد از روز شکرگزاری، طرفداران او اینجا در فروشگاه و میخانه آریل، در این شهر کوهستانی با ۵۰ نفر جمعیت، در ۵۵ کیلومتری شمال مرز ایالت اورگان، جمع می‌شوند.

💡 To Jim Lissick, 69, of South St. Paul, Minn., who is here at the Ariel Store and Tavern to celebrate with a son and a daughter, such good manners are a sign that Cooper is a gentleman.

برای جیم لیسیک، ۶۹ ساله، اهل سنت پال جنوبی، مینه‌سوتا، که اینجا در فروشگاه و میخانه آریل است تا با یک پسر و یک دخترش جشن بگیرد، چنین رفتارهای خوبی نشانه‌ای از جنتلمن بودن کوپر است.

💡 It is commonly held in Ariel that all of this demonstrates beyond the silly doubt of any pinch-nosed naysayer exactly how brilliant D.B.

معمولاً در آریل اعتقاد بر این است که همه اینها فراتر از شک احمقانه هر مخالف بینی باریک بینی دقیقاً نشان می دهد که DB چقدر درخشان است

💡 The script spelled the character ariel in lowercase, a designer’s choice that suggested airy mischief without overtly announcing supernatural fireworks.

فیلمنامه شخصیت آریل را با حروف کوچک نوشته بود، انتخابی از سوی طراح که شیطنت‌های خیالی را بدون اعلام آشکار آتش‌بازی‌های ماوراءالطبیعه القا می‌کرد.

💡 The composer wrote a theme for ariel that hovered between flute and whispering strings, playful yet slightly haunted.

آهنگساز تمی برای آریل نوشت که بین فلوت و زمزمه سازهای زهی در نوسان بود، بازیگوشانه اما کمی وهم‌آلود.

💡 A street artist tagged ariel under a bridge, letters curling like waves around a painted ladder.

یک هنرمند خیابانی، آریل را زیر یک پل نشان داد، حروف مانند امواج دور یک نردبان نقاشی شده حلقه زده بودند.