Anyang

💡 While “Anyang” is installed in the Arthur M. Sackler Gallery, it’s linked to the museum’s sibling, the adjoining Freer Gallery of Art.

اگرچه «آنیانگ» در گالری آرتور ام. سکلر نصب شده است، اما به گالری خواهرخوانده‌ی موزه، یعنی گالری هنری فریر که در مجاورت آن قرار دارد، مرتبط است.

💡 In 1929, leadership of the Anyang excavations passed to Li Chi, who was a Freer employee from 1925 to 1930.

در سال ۱۹۲۹، رهبری کاوش‌های آنیانگ به لی چی، که از سال ۱۹۲۵ تا ۱۹۳۰ کارمند فریر بود، واگذار شد.

💡 More than 200 such artifacts are included in “Anyang: China’s Ancient City of Kings,” the first major exhibition in the United States devoted to the capital of China’s 3,000-year-old Shang dynasty.

بیش از ۲۰۰ اثر از این دست در نمایشگاه «آنیانگ: شهر باستانی پادشاهان چین» گنجانده شده است، اولین نمایشگاه بزرگ در ایالات متحده که به پایتخت سلسله ۳۰۰۰ ساله شانگ چین اختصاص دارد.

💡 At Anyang, oracle bones connect questions to kings, and suddenly archaeology feels intimate, like overhearing diaries whispered into shoulder blades.

در آنیانگ، استخوان‌های پیشگو سوالات را به پادشاهان مرتبط می‌کنند و ناگهان باستان‌شناسی حسی صمیمی پیدا می‌کند، مانند شنیدن دفتر خاطرات که در میان استخوان‌های کتف زمزمه می‌شود.

💡 Students visiting Anyang mapped neighborhoods around ruins, noting noodle shops and buses threading past silent, powerful inscriptions.

دانش‌آموزانی که از آنیانگ بازدید می‌کردند، محله‌های اطراف خرابه‌ها را نقشه‌برداری کردند و به مغازه‌های نودل‌فروشی و اتوبوس‌هایی که از کنار کتیبه‌های خاموش و قدرتمند عبور می‌کردند، توجه کردند.

💡 A museum in Anyang displayed bronzes beside casting pits, turning metallurgy from mystery into understandable, smoky labor.

موزه‌ای در آنیانگ، برنزها را در کنار گودال‌های ریخته‌گری به نمایش گذاشته بود و متالورژی را از یک راز به یک کار پر زحمت و قابل فهم تبدیل کرده بود.